bunu hic unutmamak gerek.
dun kader adli filme gittim.
on yargilarimdan arinmistim.
cunku son ana kadar hangi filme gidecegimi bile bilmiyodum.
pek de begendim.
pek begendim.
ilk vurgu yanlis anlasilabileceginden tekrarlamak istedim.
dun butun gun ceviri yaptim.
bazen sacmaladim bazen de kendimi hayrete dusuren kelimeler sectim.
bugun yine tercumanlik yapicam bir fabrikada.
ama aksamustu.
bi isim var, onla ilgili hicbisey yapmadim ve bugun toplantisi var. yani son toplantidan bu yana hicbisey yapmadim.
utaniyorum biraz. kiviricaz bi sekilde yolu yok.
dun papaganimiz butun gun ac kaldi. ama bu onun her zamanki hali. kambur ve tuysuz.
4 comments:
kim bu papagan kardes. niye tanistirmadin simdiye kadar. rengini cok begendim. yesil. en sevdigim renk evet. persembe bir aksilik olmaz ise badehaneye geliriz. orton'u da getiririm :)
bu papagan depresyonda 2 seneyi askin zamandir. onu evde gizli bi bolmede tutuyoruz kimselere gostermiyoruz. secret garden olayi. :)
annemler sokakta bulmuslar iste 2bucuk sene once, bi evden kacmis heralde, kendisiyle kurdugum tek samimiyet anlari ona elma, cips ya da patlamis misir ikram ederken oldu. yine de kalbinin carpintisi hafiflemedi hayvancagizin. hp urkek hep korkak. neler geldiyse basina sokaklarda... ya da eski evinde... yoldu butun tuylerini.
ay canim papagan. cok huzunlu bakiyor zaten. belli yavrunun basina bir seyler geldigi. hic konusmuyor mu peki mesela.
bu cins konusmazmis ablasi. arada bagiriyor. bazen de minik akustik sesler cikariyor, guguk gibi. ama o bagirislar gercekten urkutucu. heycanla bagiriyor, artik gunes isigina mi seviniyo, karni mi doyuyo bilmiyorum, sanki neseli cigliklar onlar. ama goz goze gelmeye pek korkuyor hemen kaciyor. incelenesi bir varlik. alistim ona.
Post a Comment